Nafnleysi
Þetta blogg er vistað á Englandi. Það er að segja, þessi orð sem þú ert að lesa núna eru í tölvu nærri Reading á Englandi og raunveruleg slóð síðunnar er sludrid.blog-city.com.
Það er tengt Eyjunni um slóðina bjorgvin.eyjan.is. Það er, eins og sjá má, skrifað á íslensku og því er lesendahópurinn líklega íslenskur en í raun er þetta blogg enskt því það er á Englandi þótt það hafi starfsstöð Íslandi.
Alþjóðavæðingin, sjáðu til.
Því er ég að tuða þetta?
Jú. Menntamálaráðherra hefur viðrað hugmyndir þess efnis að ég muni innan skamms bera ábyrgð á nafnlausum athugasemdum sem hér kunna að verða skrifaðar og satt best að segja, með fullri virðingu fyrir annars ágætum ráðherra, þykja mér þær hugmyndir ekki góðar.
Fyrir utan að ég hef ekki áhuga á að ritskoða allar athugasemdir eða láta þær bíða eftir að ég samþykki þær, þá er ég ekki viss um að ég skilji hvað við er átt þegar talað er um nafnlausar athugasemdir.
Ókey, sennilega heitir enginn Rómverji eða Sóló eða Chicken og því nokkuð öruggt að slá því föstu að þar fari fólk sem ekki vill láta nafns síns getið.
En hvað með Bjarna Stefánsson, Jóhannes Björnsson eða Gunnhildi Þórarinsdóttur; eru þetta þeirra réttu nöfn eða eru þetta dulnefni?
Á ég að hringja í þau og spyrja: Uuuu, varst þú að skrifa athugasemd við færsluna mína um heftarann hans Hannesar Hólmsteins?
Eða á ég að treysta því að vegna þess að nöfnin eru svona svakalega sannfærandi, hljóti þau að vera rétt?
Eða þarf ég yfirleitt að vera spá nokkuð í þetta, þar sem þessi bloggsíða er ensk? Ef ég færi að skrifa hana á ensku undir nafninu David Pointson en um íslensk málefni, gæti ég þá ekki rétt íslenskum lögum upprétta löngutöng?
Spyr sá sem er ekki viss.
Athugasemdir (5)
Líklega er þetta ekki hægt,en af hverju skrifa menn ekki undir nafni?,er það hugleysi?þora menn ekki að standa við sínar skoðanir?eða er það vegna þess að einhverjum finnst gott að geta vegið að nafngreindum einstaklingum með lygum óhróðri og hverskyns skepnuskap,getur kannski verið að stjórnmálabaráttan sé að færast á þetta svið að einhverju leiti,hún er nú nógu ómerkileg fyrir,þótt hún sleppi við þennan nafnlausa standard.
Ef til vill hefði ég átt að hafa þessa færslu styttri og spyrja einfaldlega: til hvers?
Ég ætla ekki að hætta mér út í að verja tillögur ráðherra - enda ekki lesið þær. Það getur meira en verið að þær séu tóm tjara.
Hins vegar treysti ég mér til að svara þeim gagnrýnisröddum sem láta eins og að tillögurnar hljóti að byggjast á skilningsleysi á eðli internetsins eða íslenskum heimóttarskap. Fyrirmyndirnar að svona löggjöf er nefnilega víða að finna - ekki hvað síst í heimalandi þessarar bloggsíðu, Bretandi. Sjálfur hef ég þann djöful að draga að hafa áhuga á enskum fótbolta. Hef sem slíkur hangið á enskum fótboltaspjallborðum og póstlistum frá 1996. Síðustu misserin hefur talsverð breyting orðið á umgengni fólks um slík spjallborð. Kröfur um persónugreinanlega innskráningu hafa orðið algengari og þar sem fólk fær að skrifa nafnlaust er algengara að komnir séu ritstjórar sem eyða grimmt út. Ástæðan er sú að verulega hefur verið hert á ábyrgð síðueigenda á þeim skrifum sem þar birtast. (Ég myndi því ekki mæla með því að eigandi þessarar síðu teldi sig hólpinn með vefinn vistaðan í Bretlandi.) - Nú er ég ekki að segja að ég telji svona þróun endilega æskilega, en fyrirmyndin er klárlega fyrir hendi. Sem tæknisagnfræðingur myndi ég líka treysta mér til að setja fram spádóm varðandi internetið og þróun þess. Ný tækni hefur tilnheigingu til að vera óhefluð og ótamin fyrstu árin - en með tímanum ná ríkisvald og peningavald að berja hana niður og temja. Persónulega yrði ég því undrandi ef það yrði jafnauðvelt að tjá sig og fara um nafnlaust á internetinu eftir tíu ár og í dag...Takk fyrir að verja minn rétt til að tjá mig nafnlaust! Stjórnvöld vita sem er að orðunum sem meiða fækkar, aðhaldið minnkar, gegnsæið gleymist og embættisfærslur verða í fyrir-hrun-stílnum. Ég efast um að Katrín Jakobs hefði svarað blaðamönnum um ráðningu Baldurs Guðlaugs nema vegna þess að annars fengi hún bloggheima upp á móti sér. Tímarnir hafa breyst með blogginu, það verða stjórnvöld að horfast í augu við.
Fyrir okkur sem erum komin á miðjan aldur er nafnleysi trygging fyrir því að persónunjósnir sem við höfum haft ríka ástæðu til að óttast, komi ekki í bakið á okkur. Við skulum ekki gleyma því að áhveðin öfl í okkar samfélagi hafa leynt og ljóst stundað slíka iðju (og gera eflaust enn), - öfl sem lengst af hafa haft tögl og hagldir á öllum sviðum samfélagsins. Það er af þessum sökum sem við (sum okkar amk) förum svona að. Það er hins vegar áhyggjuefni þegar jafn frábært tæki, sem "internetið" er, verður að vopni í höndum fólks sem er rúið siðferðisvitund.