NN og Óskar Nafnleyndar tjá sig
8-02-2010Að hlusta á Guðlaug Þór Þórðarson alþingismann, kalla eftir auknu gagnsæi og opinni stjórnsýslu, er nóg til að koma iðrum manns í slíkt uppnám að við stórslysi liggur. Kvöldmaturinn kemur upp í háls og það er með herkjum að hann helst niðri.
Guðlaugur Þór, þessi mesti leynistyrkjaþegi allra tíma og þingmaður flokks sem ekki greinir frá því hverjir lögðu honum til peninga, vogar sér að standa frammi fyrir alþjóð og heimta gagnsæi.
Væri ekki nær að þessi fulltrúi á þjóðþinginu segði okkur hverjir hafa borgað fyrir kosningabaráttu hans áður en hann fer að krefjast þess að aðrir leggi spilin á borðið? Jafnvel þótt hann hafi verið að tala um banka.
Guðlaugi fer þessi geislabaugur sem hann setti upp í sjónvarpsfréttunum áðan mjög illa, og samlíkingarnar sem mér koma í hug eru ekki hæfar til birtingar hérna.
Þingmaður í boði NN og Óskars Nafnleyndar ætti að sleppa því að tjá sig um leynd og aðra slíka ömurð.
Samkeppni hins opinbera á leigumarkaði
6-02-2010Þrátt fyrir að hér á Stöðvarfirði standi eitt stykki fjölbýlishús að stærstum hluta galtómt, er nokkurn veginn ómögulegt að leigja sér íbúð í þorpinu.
Ástæðan?
Jú, þessi "blokk" er í eigu Íbúðalánasjóðs sem ekki leigir það húsnæði sem honum áskotnast. Mér er sagt að það sé vegna þess að honum sé bannað að fara í samkeppni á leigumarkaði og eitt skuli yfir allt land ganga.
Þetta er út af fyrir sig fullkomnlega eðlilegt sjónarmið þar sem samkeppni er um leigjendur, en þetta gengur ekki upp í litlu þorpi þar sem fólk er að flytja af staðnum vegna þess að ekkert leiguhúsnæði er að hafa.
Eini samkeppninsaðilinn á þessu sviði er Fjarðabyggð sem á fjórar parhúsaíbúðir og það er grátbroslegt að öðrum af tveimur aðilum sem hér eiga hentugar leiguíbúðir, sé bannað að leigja þær.
Svona í ljósi þess að þeir eru báðir hjá hinu opinbera.
Að gera til hæfis
4-02-2010Það er æði oft sem ég skil ekki hlutina. Ég segi til dæmis afar sjaldan: það er eitt sem ég skil ekki, einfaldlega vegna þess að þar svo margt sem ég skil ekki.
Og mun aldrei aldrei skilja.
Til dæmis skil ég ekki þá sem hafa nú um margra mánaða skeið hreitt ónotum í áttina að Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra fyrir að drífa sig ekki til útlanda og svífa þar í æðstu ráðamenn til að ræða við þá um Icesave Sjálfstæðisflokkins.
Nú er hún farin og hefur átt fund með José Manuel Barosso, forseta framkvæmdastjórnar ESB, og þá ber svo við að þetta sama fólk sem skammaði hana fyrir að fara ekki út og tala máli þjóðarinnar, skammar hana fyrir að gera það og finna henni allt til foráttu.
Sumu fólki er ekki hægt að gera til hæfis.
Sendill
4-02-2010Í allt gærkvöld og fram eftir nóttu hugsaði ég um viðtal Helga Seljan við Bjarna Ben II í Kastljósinu og þegar ég vaknaði í morgun, hljómaði þessi setning í höfðinu á mér:
Það er dásamlegt að rænulítill og óupplýstur sendill geti orðið formaður Sjálfstæðisflokksins, nokkurn veginn fyrirhafnarlaust.
Og já, ég heyri raddir.
Illgresisgarðurinn
2-02-2010Alveg er það dæmigert fyrir Sjálfstæðisflokkinn að skila ekki uppgjöri fyrir árið 2008, eins og honum er skylt að gera samkvæmt lögum og sannast enn og aftur að úr Valhöll eru sprottin öll vandræði þjóðarinnar.
Það er akkúrat þetta mentalítet yfirhylmingar og leyndar sem kom okkur hingað sem við erum og segja má með réttu að græðgisvæðingin og spillingin eigi rætur sínar í Valhöll og afsprengi þess innmúraða nafla einkavinahyggjunnar, hafa borið rætur illgresisins út í stofnanir samfélagsins og vökvað þær og nært.
Og auðvitað gat ekki farið svo að Sjálfstæðisflokkurinn skilaði inn uppgjöri um fjármál sín á réttum tíma; hugarfarið leyfir það ekki og strokleðrin og tætarnir eru á fullu og litlu skrýmslin í kjallarnum eru með klærnar á dílíttökkunum.
Hvað var svo aftur þessi Frjálslyndi flokkur?
Þjóðaratkvæðagreiðslur á Íslandi og lýðræði fyrir opnum tjöldum
1-02-2010Forseti lýðveldisins fer nú mikinn um heiminn og dásamar Ísland og gamlar og rótgrónar lýðræðishefðir þess. Skemmst er að minnast þess þegar hann í viðtali á BBC gortaði sig af því að þjóðin fengi að kjósa um Icesave og það væri meira lýðræði en aumir Bretar byggju við.
Honum láðist að taka fram að þetta verður fyrsta þjóðaratkvæðagreiðsla hér á lendi síðan 1944 og ef við leggjum þann eina skilning í lýðræðið að því fleiri sem þjóðaratkvæðgreiðslurnar eru þá sé það meira, trúi ég að við sigrum Breta með einu marki gegn engu.
Ég horfði á fréttirnar í sjónvarpinu áðan, mínu elskaða RÚV, og sá að þar var verið að yfirheyra fyrrum stjórnanda í hollenska seðlabankanum vegna bankahrunsins. Hann sat þarna fyrir framan nefnd, líklega þingnefnd, og svaraði þeim spurningum sem til hans var beint.
Þessi maður hélt því m.a. fram að stjórnendur seðlabankans okkar hefðu logið að hollenskum starfsbræðrum sínum og nú bíð ég spenntur eftir að heyra og sjá leiðtaoga byltingarinnar, þá Davíð og Hannes, segja okkur hverskonar kommúnistadindlar og smámenni þetta eru þarna í Hollandi og lýðinn lepja það upp sem fyrr.
Enda er hér gríðarlegt lýðræði, segir forsetinn.
Hið sama gerðu Bretar í fyrra þegar þeir yfirheyrðu sitt fólk vegna bankahrunsins; það var fyrir opnum tjöldum og í beinni útsendingu. Fyrir helgi var Tony Blair, fyrrverandi forsætisráðherra, yfirheyrður í beinni vegna stríðsins í Írak og sú er venjan meðal helstu lýðræðisþjóða að leiðtogar og valdsmenn svari fyrir sig í áheyrn lýðsins sem ræðið er kennt við.
Líklega standa Bandaríkin fremst að þessu leyti.
Á Íslandi fóru yfirheyrslur fram bakvið luktar dyr og með mikilli leynd og enn bíðum við eftir niðurstöðum, m.a. vegna þess að elítan sem var yfirheyrð og skömmuð, hefur fengið frest til að skila skriflegum andmælum. Sextán mánuðum eftir hrun hefur okkur, þ.e.a.s. þessari þjóð sem býr við svo ríkt og rótgróið lýðræði að sögn forsetans, ekki verið sagt neitt um það hvað það var sem í raun gerðist, þótt vissulega sé langt síðan við fórum að geta í eyðurnar.
Í sjálfri vöggu lýðræðisns, að mati forseta vors, hefur hið opinbera ekki stunið upp einu orði um orsakir hrunsins eða hvað gera skuli við þá sem því ollu.
Og svo ég haldi aðeins áfram. Hversu margir ráðherrar og þingmenn í nágrannalöndum okkar hafa þurft að hrökklast úr embættum sínum vegna þess sem sumir leiðtogar á Íslandi kalla mistök? Meira að segja landsliðfyrirliði Englendinga, John Terry, á nú á hættu að komast ekki í enska landsliðið vegna þess að hann lét gredduna hlaupa með sig í gönur og hélt framhjá konunni sinni með konu vinar síns. Vissulega fremur subbulegt og jafnvel þótt Terry sé þeirra besti fótboltamaður, eru enskir að velta fyrir sér að hafa hann heima á HM í sumar.
Hérna er talað um að "okkar besta fólk" hafi verið að störfum fyrir útrásina og þess vegna getum við ekki verið án starfskrafta þess.
Hvar er lýðræðið, hvar er gegnsæið, hvar stendur fólk ábyrgt gjörða sinn?
Alveg örugglega ekki á Íslandi.
Ekki enn sem komið er að minnsta kosti.
Af húmoristum
31-01-2010Ég veit ekki hvers vegna, en þegar ég horfði á þennan Max Keiser í Silfri Egils í dag, kom mér Ástþór Magnússon í hug en það þarf sosem ekki að vera slæmt. Alls ekki.
Fyrst glotti ég og þegar gaurinn sagðist hafa hitt menn á bar í Reykjavík sem sögðu honum að þeir ætluðu að rústa íslensku efnahagslífi, hætti ég að glotta því þá rifjuðust upp fyrir mér allir grænu kallarnir sem ég hitti stundum þegar ég er fullur.
Þegar hann svo sagði "capital punishment for crimes against capital," sá ég að hann var ekki vitund líkur Ástþóri því sá elskar jú friðinn og er örugglega ekki fylgjandi dauðarefsingum. Það er nefnilega svo, að þótt einhverjir sjái fyndinn orðaleik út úr þessu hjá Max karlinum, þá þýðir þetta einfaldlega "dauðarefsing við fjármagnsglæpum."
Ég man eftir viðlíka orðaleik frá því að ég keyrði leigubíl útí útlöndum. Þá hringdi einhver snillingur í lögguna og sagði að það væri sprengja í tiltekinni verslun í miðborginni og nokkrum götum var lokað á meðan löggan leitaði að sprengjunni. Hinsvegar var gaurinn sem vann á leigubílaradíóinu húmoristi og orðaði tilkynninguna til okkar bílstjóranna svona: "The police are searching for a bomb in Queen Street. I´d advise all of you driving a Holden Kingswood to stay away from the City."
Sama orðið, bomb, var á þessum slóðum notað um sprengjur og bíla sem voru druslur, en munirinn á Max Keiser og skemmtikraftinum hjá Yellow Cabs er sá að annar var að messa yfir reiðri þjóð en hinn að segja nokkrum leigubílstjórum brandara.
Þegar viðtalinu lauk, ákvað ég að gera engum þann óleik að bera hann sama við Max Keiser. Ekki einu sinni í huganum.
Restin af Silfrinu var fín og fullt mark takandi á þeim sem þar mæltu. En jú, kannski ég líki Max við aukamyndirnar sem voru einu sinni í bíó áður en aðalmyndin hófst.
Húmoristarnir sem komu fram undir nafninu The Three Stooges voru oft í því hlutverki.
Hagræðing að hætti Íslandspósts
30-01-2010Vegna nýrra og ferskra hugmynda stjórnenda Íslandspóst um hagræðingu sem m.a. annars snúast um að hætta að mestu að bera út póst, langar mig að segja ykkur frá hagræðingu fyrirtækisins eins og hún birtist okkur hérna á Stöðvarfirði og Fáskrúðsfirði.
Kannski var ég búinn að segja þetta áður en okkur gamalmennunum fyrirgefst endurtekning.
Þannig er málum háttað að pósturinn kemur fimm sinnum í viku frá Reykjavík með póstflutningabíl. Hann ekur hér í gegnum þorpið eftir þjóðveginum og framhjá póstafgreiðslunni, sem er okkar ástkæri Landsbanki. Hann stoppar ekki og sparar sér þannig um það bil tíu metra krók.
Á Fáskrúðsfirði fer póstbíllinn ekki út í bæ, heldur tekur hann vinstri beygju og ekur sem leið liggur til Reyðarfjarðar þar sem hann er tæmdur. Pósturinn til Fáskrúðsfjarðar er flokkaður þar en pósturinn til Stöðvarfjarðar ekki. Póstpokarnir eru svo settir í annan bíl sem ekur með þá til Fáskrúðsfjarðar og Stöðvarfjarðar eftir sama þjóðvegi og póstbíllinn fór fyrr um daginn, nema nottlega í gagnstæða stefnu.
Hagræðingin felst m.ö.o. í því að láta póstbílinn ekki stoppa á austurleið og tefjast um hálftíma á leiðinni til Reyðarfjarðar en borga þess í stað verktaka fyrir að keyra póstinum til baka á pósthúsin sem hann ók framhjá.
Þetta myndi örugglega vera til mikillar hagræðingar ef væri flugvöllur á Reyðarfirði og pósturinn fluttur þangað loftleiðina en því er ekki til að dreifa.
Þess má svo geta að póstbíllinn stoppar við öll pósthús á leiðinni suður um kvöldið.
Vegir hagræðingarinnar eru óafsakanlegir, en í þessu tilfelli snýst hún um að réttlæta byggingu nýs pósthúss á Reyðarfirði á síðustu metrunum fyrir hrun.
Byltingin hefst að leik loknum
29-01-2010Ef það er eitt sem valdhafar á Íslandi þurfa ekki að óttast, þá er það að fólkið í landinu hefji alvöru byltingu. Ég hef lengi talið að bylting gæti aldrei átt sér stað hérlendis vegna hugarfars þjóðarinnar og nú hef ég fengið sönnun þeirrar tilgátu upp í hendurnar.
Á morgun klukkan tvö átti nefnilega að mótmæla skerðingu svæðisstöðva RÚV á Egilsstöðum og Ísafirði en þeim mótmælum hefur verið frestað til klukkan fjögur vegna handboltaleiks.
Það á sumsé að fresta mótmælum sem beinast að RÚV vegna þess að mótmælendur ætla að vera heima og horfa á beina útsendingu á RÚV.
Sorry folks, en ég ætla bara í ríkið.
Enn og aftur fatta ég ekki
29-01-2010Ég hef velt því fyrir mér síðan ég heyrði í fréttum að í gær að Steingrímur, Bjarni og Sigmundur hefðu farið til Icesave-viðræðna í Hollandi, hvort PR-her Samfylkingarinnar hafi verið í fríi, sofið yfir sig eða hreinlega verið rekinn.
Þetta lítur nefnilega illa út. Það er eins og enginn hafi nennt í ferðina frá Samfylkingunni og það hljómar ekki sannfærandi að segja að ríkisstjórnin hafi látið duga að senda fjármálaráðherrann fyrir sína hönd.
Stjórnandstaðan sendir tvo og því hefði maður talið að stjórnarliðar gerðu slíkt hið sama og Samfylkingin þá sent einn; ef ekki ráðherra þá t.d. formann fjárlaganefndar eða bara einhvern þingmann þess vegna.
Svo gæti nefnilega farið, að ef þessi ferð verður til fjár og þjóðin himinlifandi í kjölfarið, þá verði þeir sem í hana fóru baðaðir í dýrðarljóma og gerðir að hetjum. Strákarnir okkar, þannig séð.
Þess vegna fatta ég ekki fjarveru stærsta flokks landsins við þetta samningaborð.
