Björgvin Valur - Bæjarslúðrið

Eyjan:

Fréttir og fleira:

Félög, stofnanir og fyrirtæki:

Bloggdagar:

Familía:

Listakassinn

Ég les:

Færsluflokkar:

Annað:

RSS:

Kvartett mínus dúett er ekki trío

Þorbjörg Helga borgarfulltrúi er í stuði á blogginu hérna í morgun.  Hún segir að allir borgarfulltrúarnir fimmtán þurfi að standa saman í að endurheimta traust borgarbúa og segir svo:

"Mér finnst hins vegar hjákátlegt að heyra Dag B. Eggertsson og annað samfylkingarfólk tala um að hafna ruglinu.   Enginn borgarfulltrúi hefur ekki tekið þátt í að mynda meirihluta þessa 10 mánuði og mér er til efs að minnihlutinn hefði hafnað því að mynda sjálf fjórða meirihlutann.  Í raun er það staðfest, Árni Þór alþingismaður hafði samband við Ólaf og Óskar af þessu tilefni."

Það eru bara sjálfstæðismenn sem hafa nú myndað þrjá (eða segir maður þrenna?) meiri hluta; hinn fyrsta strax eftir kosningar og honum klúðruðu þeir eftirminniega, en það er meiri hluti Sjálfstæðisflokksins númer númer tvö sem gerir flokkinn (a.m.k. borgarstjórnarhluta hans) að mestu ómerkingum og smámennum í íslenskri pólitík því þar seldi hann allar sínar hugsjónir og stefnumál fyrir völdin ein.

Nú má ekki skilja mig þannig að mér þyki mikið til stefnumála og hugsjóna Sjálfstæðisflokksins koma en ég hafði haldið að þeim þætti sjálfum vænt um þau.  Svo reyndist ekki vera.

Og það er grundvallarmunur á því að vilja endurvekja meirihlutasamstarf með flokkunum fjórum sem kallaðir hafa verið Tjarnarkvartettinn eftir að sjálfstæðismenn köstuðu Ólafi F. eða þeim gjörningi sjálfstæðismanna að setjast við sjúkrabeð Ólafs og bjóða honum embætti borgarstjóra, bara ef hann sviki félaga sína í kvartettinum.  Meiri óþokkaskapur hefur ekki sést í stjórnmálum hérlendis.

Þorbjörg Helga lýkur svo pistli sínum með spekúlasjónum um það hvort Ólafur Magnússon muni taka þátt í Tjarnarkvartettinum gegn Sjálfstæðisflokknum eða hvort kvartettinn verði án hans og kallist þá tríó.  Sönghópaútreikningar Þorbjargar standast hinsvegar illa, því Tjarnarkvartett mínus Framsókn er trío og tríó mínus Ólafur F. er þá væntanlega dúett.

Lesdæmi eru alltaf erfið.

Leiðbeinandi

Mikið þótti mér nú leitt að heyra í útvarpinu í morgun, að ég ylli formanni Félags grunnskólakennara áhyggjum með því einu saman að mæta í vinnuna.  Mér þykir nóg að valda sjálfum mér áhyggjum með athæfinu, því fátt þykir mér leiðinlegra en vinna.

Það veldur sumsé formanninum áhyggjum að leiðbeinendum í grunnskólum fari fjölgandi, en ég hef verið leiðbeinandi í grunnskóla síðan 2001, að frádregnu einu ári, og ég er það bara vegna þess að ekki fást almennilegir kennarar til að leysa mig af.  Ég hef margoft reynt að hætta en allt kemur fyrir ekki; það vill enginn koma hingað og taka starfið mitt og þeir alvöru kennarar sem hér starfa, eru flestir í hlutastarfi og því lendir það á okkur leiðbeinendum að leiðbeina börnum í námi.

En eins og ég segi - um leið og kennari vill starfið mitt, skal ég glaður víkja og fara aftur undir sæng, því auðvitað er mikils um vert að börnin fái góða kennslu en ekki bara leiðbeiningar.

"Jú vinur, þú ferð þarna til hægri og svo aðrar dyr til vinstri.  Þá kemur þú beint inn til skólastjóra."

Útvarpspistill, fjölmenni og gæsagangur

Flutti í dag pistil í Svæðisútvarpi Austurlands.  Hann er að finna hérna, ef einhver hefur áhuga á að hlusta.  Ég held það sé ætlast til að ég fjalli um austfirsk málefni í þessum pistlum en það er andskotann ekkert að gerast hérna; við eigum engan Ólaf F. Magnússon til að skemmta okkur (Gummi Gísla kemst stundum nálægt því en hann hefur haft hljótt um sig undanfarið) og laxveiðiskandalar eru hér fáir.  Þess vegna leitaði ég annað eftir efni.

Heyrði í fréttum rétt í þessu að Framsóknarflokkurinn í Reykjavík hefði beðið stuðningsfólk sitt að fjölmenna á pallana í Ráðhúsinu og velti ósjálfrátt fyrir mér hvar framsóknarmenn syðra ætluðu að finna nægilega marga til að úr yrði fjölmenni, en þá birtist á skjánum Sigmar B. Hauksson með haug af dauðum gæsum og öllu skýrari verða myndlíkingar ekki.

Jón Magnússon segir á blogginu sínu að hann geti ómögulega boðið Ólaf F. velkominn í Frjálslynda flokkinn en hvað með fóstbræður hans, þá Magnús Þór og Sigurjón?  Mér heyrist meira að segja Jón skjóta nokkuð föstum skotum að formanni sínum, Guðjóni Arnari, fyrir að bjóða borgarstjóranum í flokkinn og ég spái því að Jón verði orðinn formaður frjálslyndra innan skamms. 

Hann getur getur í það minnsta nýtt afl sitt til þess.

Ljótir kassar

Það eru tvö ljót hús að verða til í Reykjavík - annað er langt komið í byggingu en hitt er enn í þrasferli hjá yfirvöldum og almenningi.

Að sjálfsögðu er ég að tala um tónlistar- og ráðstefnuhúsið og listaháskólahúsið við Laugaveg.  Bæði eru ljótir kassar en það er ekki of seint að hugsa listháskólahúsið upp á nýtt en í hinu tilfellinu er skaðinn skeður.

Sækjast sér um líkir

Kristinn H. Gunnarsson, Magnús Þór Hafsteinsson, Sigurjón Þórðarson, Jón Magnússon, Viðar Guðjohnsen og nú Ólafur F. Magnússon.

Frjálslyndi flokkurinn er orðinn spaugstofa stjórnmálanna.

Bilun

Hvurnig stendur á því að sundlaugin hér á Stöðvarfirði hefur verið lokuð í mánuð?  Átti þetta ekki að vera túristamekkan í Fjarðabyggð og nú er ekki einu sinni hægt að fara í sund og túristarnir geta ekki baðað sig.

Reyndar veit ég að það er smávægileg bilun í hitunarkerfi laugarinnar en áhugi bæjarins fyrir að hafa hana opna er ekki meiri en svo að ekkert hefur verið aðhafst varðandi viðgerð og enginn veit hvenær eða hvort sundlaugin opnar aftur í sumar.

Líklega þarf að leita bilunar víðar en í elementum sundlaugarinnar.

Nýr liðsmaður skrímsladeildar?

Alveg er það merkilegt hvað Matthías Johannessen vissi mikið en sagði lítið; sumt af því sem hann hefur skrifað í dagbækur sínar hefði átt heima á síðum Moggans, að því gefnu að einhver fótur sé fyrir því sem gaurinn skrifaði.

Þar sem Matthías var ritstjóri Moggans þegar dagbækurnar voru skrifaðar, furða ég mig á hvers vegna hann bjó ekki til fréttir úr ýmsu því sem hann birtir núna - fólkið sem hann skrifar um er flest á opinberum vettvangi enn þann dag í dag og þá spyr ég; hvers vegna núna en ekki þá?

Getur verið að Matthías sé genginn til liðs við skrímsladeildina í kjallarnum í Valhöll?

Tillaga að þjóðhagslegum sparnaði

Á öllum kínverskum peningaseðlum sem ég höndlaði eystra, er mynd af einum og sama manninum; Mao formaður prýðir þá alla.  Ég gleymdi nokkrum í veskinu mínu og sýni mynd af þeim fjórum gerðum sem urðu þar eftir.  Þetta er líka merkilegt fyrir þær sakir að peningar stoppa aldrei lengi í mínu veski og kann því að vera góðs viti.

 

Væri nú ekki þjóðhagslega hagkvæmt fyrir okkur að fylgja fordæmi Kínverja og skella einu og sama andlitinu á okkar vesælu peningaseðla?  Mér dettur sosem enginn í hug öðrum fremur sem er nógu breiðleitur til að passa á alla íslenska seðla, sérstaklega ekki eftir að hann lét klippa sig.

Taka tvö

Frá upphafi var flestum ljóst að sjálfstæðismenn voru að spila með Ólaf F. Magnússon; sennilega öllum nema Ólafi sjálfum sem nú kemur fram og segist hafa verið blekktur.

Þetta er sennilega ljótasti leikur sem spilaður hefur verið opinberlega í íslenskri pólitík.  Af einskærri valdafíkn og græðgi, vélaði Sjálfstæðisflokkurinn Ólaf F. Magúnsson, nýstiginn upp úr erfiðum veikindum, og bauð honum embætti borgarstjóra í þeirri trú að hann yrði þeim auðsveipur og auðveldur viðfangs.  Sú varð ekki raunin því embættið steig Ólafi til höfuðs og hann lék sóló í tvö hundruð og þrjá daga í boði Sjálfstæðisflokksins sem situr eftir særður og illa til reika.

Nú skal redda sér með Óskari Bergssyni og Framsóknarflokknum, enda engu að tapa - Framsókn í Reykjavík mælist vart í skoðanakönnunum og íhaldið fellur eins og fallhlífastökkvari sem gleymdi græjunum heima.

Vitaskuld mun samstarfið við Óskar Bergsson ganga eins og í sögu, fylgið mun vaxa, því nú er fæddur verktaka- og virkjanameirihluti sem mun vinna hug og hjörtu þeirra sem skilgreina framfarir eingöngu eftir fjölda nýrra mannvirkja.

Uppvakningur